امروز در محل باشگاه دماوند هماهنگی های لازم  برای امداد رسانی را پی گرفتیم.  با شرکت A.T.P  در پاکستان  که از دیروز در تماس بودیم.از طریق شرکت سرزمین خورشید در ایران، وزارت امورخارجه ، سفارت ایران در پاکستان، فدراسیون کوه نوردی با اعلام آمادگی کامل برای تقبل هزینه ها، نامه نگاری ها و کارهای لازم برای امداد رسانی راانجام دادیم.

 اما مسئله ی ایمنی هلی کو پتر و شرایط پرواز آن در پاکستان تنها چیزی بود که فکرش را نمی کردیم. گفتند به هیچ عنوان هلی کوپتر از ارتفاع 6000 متری بیشتر نمی تواند پرواز کند آن هم فقط درهوای خوب. که با صخره ای بودن نانگاپاربات در این ارتفاع و خطرناک بودن پرواز برای هلی کوپتر امداد رسانی از این طریق فقط تا کمپ 1 ممکن می شود.
  
در نهایت ماحصل تلاش 16 ساعته ی  امروز ما به این جا رسید که؛ فردا صبح یک هلی کوپتر چهار نفر (سه باربرارتفاع و یک  کوه نورد اسکاتلندی ) را از اسکاردو بر داشته و در کمپ 1 پیاده  کند  آن هم فقط در صورتی که هوا هم در اسکاردو و هم در نانگاپاربات خوب باشد.
بدون هلی کوپتر از اسکاردو تا بیس کمپ نانگاپاربات سه روز راه است و  تیم یا باربر حرفه ای که مورد تایید شرکت بوده و  بتواند امداد رسانی کند در بیس کمپ نانگاپاربات حضور ندارد.

اگر فردا این چهار نفر حر کت را از کمپ 1 آغاز کنند راه زیادی تا محلی که سامان دیده شده است دارند اما چاره ی دیگری نیست امداد رسانی هلی کوپتر از رخ شمالی قله اگر هم ممکن باشد باز از محلی که  بتواند نیرو پیاده کند تا محلی که سامان هست راهی طو لانی و کوه نوردی بسیارحرفه ای و تقریبا غیرممکن لازم دارد.
 
به هرحال ما دست از تلاش برنخواهیم نداشت و امیدواریم سامان مقاومت کند هر چند که شرایط بسیار سخت و اجتناب ناپذیر است. جلسه و پی گیری ها ستاد از صبح فردا در باشگاه دماوند ادامه خواهد داشت.

آفیسر شرکت و محمد نوروزی مدام با دوربین مسیر قله تا کمپ 4 را بررسی می کنند امشب هوا از عصر تا به این لحظه( ساعت 3 بامداد یکشنبه)  در بیس کمپ کاملا ابری و کیپ است. ارتباط تلفنی من با نوروزی و میر غنی هر نیم ساعت برقرار می شود.
 میرغنی مطمئن است که روز پنج شنبه وقتی همه داشتند از قله پایین می آمده اند حول و حوش ساعت 19 سامان را با دوربین دیده که از مسیر و تیم جدا شده و به سمت راست رفته است.
  
تصمیم برای بازگشت بسیار سخت است آن هم در مسیر رسیدن به قله ی سختی مثل نانگاپاربات وقتی همه چیز این قدر حساب شده و دقیق پیش رفته بوده... در تمام مراحل صعود سامان قوی وسرحال بوده و نفر اول ... با قدرت طناب ها را بیرون کشيده ... با انگیزه جلو رفته... و  دست آخر درست روز موعود روز  بدشانسی اش... چیزی که اصلا انتظارش را ندارد... هر چه  می طلبد... امید واری و پافشاری می کند ... قله به این کوه نورد عاشق " نه " می گوید.

 صعود تیم به نانگاپاربات بزرگ بود و حماسه ای ماندگار... نقطه عطفی  برجسته در تاریخ کوه نوردی ما. صعودِ بدون اکسیژن بدون باربر ارتفاع به دومین قله سخت دنیا به عنوان اولین ایرانی به انگیزه ی زیبای حمایت از محیط زیست باقدرت انجام شد. آن هم در حالی که بسیاری از کوه نوردان حرفه ای تسلیم شدند... 


 امروز صبح وقتی هوا خوب بود میرغنی جای پای تازه را روی برف ها می دید درست همان جایی که دیشب سامان داشته پایین می آمده...خیلی امیدوار بودیم امشب به کمپ 4 برسد ... و  بعد خبر رسانی کنیم ...
با تمام نیرو و توان تان دعا کنید ...